Hein (fub) wrote,
Hein
fub

  • Mood:

Writing course: Homework

The second installment of my story about Michiel wasn't reviewed during the previous lesson (people came with pieces of three pages, while I had tried my best to keep it down to 1.5 page!), and I want the opinions of the other students before I continue.

We did a writing exercise about someone receiving a letter. Those of you who can read my entries on the Continuum game know that such a thing occured in the last game, so I immediately knew what to write! Here follows the account of Anneke:

Terwijl Anneke het tuinpad oploopt, haalt ze het schrift uit de papieren HEMA-zak. Ze verfrommelt de zak, de prop stopt ze zo lang maar in haar linker-jaszak. Daarna diept ze uit haar broekzak de huissleutel op.
Ze haalt de deur van het slot af – blijkbaar is er verder niemand thuis. De vloer van de gang is betegeld met donkerbruine plavuizen, die ‘s winters altijd koud zijn. Op een oud tafeltje staan vijf afgesloten brievendozen, gelabeld met namen en netjes opgestapeld. Een spiegel zonder lijst hangt er tegenover. Het zilver is van de achterkant aan het afbladderen.

Werktuigelijk opent Anneke haar postvakje. Zowaar: er ligt een brief in. Deze keer niet één van de kattebelletjes van een van haar protegés, maar een brief die door de postbode is bezorgd. Het adres en haar naam zijn met een hanenpoterig handschrift op de envelop geschreven. Anneke legt haar schrift op het tafeltje om de envelop goed te bekijken. Het retour-adres is dat van de groep van Klaas, maar dit is niet zijn handschrift. De stempel is van gisteren, 17 januari 1991. Anneke fronst: die Nijmegenaren laten er ook geen gras over groeien!
Ze legt de envelop op haar schrift, hangt haar jas aan de kapstok en gaat dan met haar buit van de ochtend de huiskamer binnen.

In de leunstoel zit zijzelf, maar dan ouder. Niet al te veel ouder, maar een paar jaar. Haar Senior draagt ook kleren die ze niet kent – die zal ze nog wel eens een keer kopen. De Annekes kijken gereserveerd naar elkaar: Anneke houdt er niet van om opdrachten van zichzelf te krijgen, en haar Senior weet dat ook. Haar aanwezigheid betekent dan ook dat er iets redelijk ernstigs aan de hand moet zijn.
‘Lees eerst die brief maar,’ zegt Anneke-Senior. Begroetingen zijn toch overbodig, en inleidingen zijn nergens voor nodig.
Anneke-Junior knikt en gebruikt haar wijsvinger om de brief open te peuteren. De brief bestaat uit één velletje: Simon Knoop, een van de Nijmegenaren, schrijft dat op 10 januari Karel Wijskerk (één van haar leerlingen) ‘s ochtends voor hun deur stond, met geheugenverlies. Na onderzoek bleek dat Karel te dicht bij een electromagnetische storingsbron een tijdsprong had gemaakt, en daardoor in Nijmegen terecht was gekomen. Ze hebben hem twee dagen opgevangen terwijl ze uitzochten wie hij was. Hij was zelfs vergeten dat hij een tijdreiziger is, en nu men in Nijmegen weet dat hij eigenlijk in Arnhem thuishoort, vragen ze Anneke’s hulp bij het herstellen van de situatie.
Als Anneke-Junior opkijkt, ziet ze Anneke-Senior haar aankijken. ‘Nee, dat is nog niet gebeurd voor jou. Maar het gaat wel gebeuren.’

Anneke-Junior weet dat ze nu een mijnenveld bewandeld. Haar Senior heeft alle informatie over wat er gaat gebeuren, want die heeft het immers al meegemaakt. Maar als Anneke-Junior te veel informatie krijgt over wat er precies gaat gebeuren, wordt haar keuzevrijheid ingeperkt en dat is geen goed gevoel. Ze zal haar vragen dus voorzichtig moeten formuleren.
‘Karel maakt die onvoorzichtige tijdsprong om een reden, dat moet wel. Hij is anders erg serieus. Doet de reden waarom hij die sprong maakt, er toe?’
‘Nee, niet echt. Maar hij doet het vanwege een Tijdgevecht.’
‘Tegen wie?’
‘Meer informatie is niet beschikbaar.’ Anneke-Senior’s gezichtsuitdrukking verraadt geen spoor van emotie. De zin waarmee wordt aangegeven dat verder vragen niet aangemoedigd wordt, komt er zeer geoefend uit.
‘Wat kan ik doen? Hoe kan ik Karel zijn geheugen teruggeven?’
‘De machine moet herstart worden. Daar hebben ze Opwaarts spul voor.’ Anneke-Senior wijst naar boven, maar ze bedoelt de toekomst. Daar komt de tijdreis-technologie ook vandaan.
‘Hoe lang duurt dat? Kan ik dat via mijn contact regelen?’
‘Een paar seconden, en ja.’
Anneke-Junior knikt. Ze weet wat haar te doen staat. Anneke-Senior staat op en maakt een lichte buiging. ‘Altijd weer een genoegen,’ groet ze haar Junior, voordat ze weg-springt. Anneke trekt haar wenkbrauwen op, blijkbaar gaat ze in de komende paar jaar een gevoel voor humor ontwikkelen.

Het duurde een week van haar tijd om haar contact te spreken, de situatie uit te leggen en het juiste gereedschap te pakken te krijgen. Uiteindelijk is alles rond, en Anneke schrijft Simon een brief terug met de mededeling dat ze op 13 januari 1991 om 10:00 op bezoek zal komen.
Als de brief af is, springt ze naar 17 januari 1991, en post ze de brief. Vraag en antwoord zullen nu op dezelfde dag aankomen, zoals ze had afgesproken met de groep uit Nijmegen. Daarna springt ze naar 13 januari, en neemt ze ‘s ochtends vroeg de trein naar Nijmegen. Precies om 10:00 (de klok van de St. Stevenstoren, die vanaf de straat te zien is, weerklinkt galmend) belt ze aan.

Easy for Continuum players to grasp, probably not so for Levellers (i.e. non-timetravelling folks).

Thoughts?
Subscribe

  • Update… such as it is

    Wow, I haven’t posted here in… like forever. Let’s do a little update. Vacation. We went on the (now traditional) Texel holiday…

  • Friday Five

    1. Where did you travel on your last vacation or other big trip? That was our trip to Japan in March/April of last year. After some bad delays, we…

  • Texel 2019

    It’s been quite a while since I posted on here. So why don’t I break the silence by showing you some photos I took from our trip to…

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 10 comments

  • Update… such as it is

    Wow, I haven’t posted here in… like forever. Let’s do a little update. Vacation. We went on the (now traditional) Texel holiday…

  • Friday Five

    1. Where did you travel on your last vacation or other big trip? That was our trip to Japan in March/April of last year. After some bad delays, we…

  • Texel 2019

    It’s been quite a while since I posted on here. So why don’t I break the silence by showing you some photos I took from our trip to…