Hein (fub) wrote,
Hein
fub

  • Mood:

Writing course: Homework

We're not getting any 'real' homework anymore. We're supposed to work on our own stories now, using the techniques we've learned. This is what I came up with this week: the start of a new, longer story. Astute long-term readers on my Journal will note a similarity of the beginnings of a story that I posted before I did the course...

Michiel liep het station uit, het zonnige stationsplein op. Na een uur in een benauwde trein deed het koele briesje weldadig aan. Hij liet zijn tas op de grond ploffen en rekte zich lui uit.
Hij keek eens rond: het was druk voor het station. Reizigers die net aan waren gekomen liepen over het plein. Een groep liep naar links, waar het busstation lag. Een aantal bussen stond al klaar; de deuren en schuifdaken uitnodigend open om zoveel mogelijk reizigers en zonneschijn binnen te laten. Anderen liepen naar de fietsenstalling rechts van het station, om daar hun rijwiel uit het rek te halen. Voorzichtig laveerden de vertrekkende fietsers tussen de taxi’s door, zware tassen precair op het stuur balancerend.
Het universiteits-jaar stond op het punt te beginnen, dus er waren veel nieuwe studenten op de been. Degenen die nog niet zo vaak in Nijmegen waren geweest waren te herkennen aan hun onzekere tred en de vragende blikken die ze op het bord met de bus-dienstregeling wierpen. De nieuwkomers werden door de Nijmegenaren geamuseerd gade geslagen.

Michiel had het geluk dat hij eigenlijk direct een kamer had gevonden, en dat was niet geheel toevallig geweest. Voordat hij bij dat studentenhuis op “kijkavond” ging, gebruikte hij magie om zichzelf wat interessanter te maken. Niet tè veel, natuurlijk – dat zou op de langere termijn opvallen. Desondanks was hij wel erg zenuwachtig toen hij om acht uur daar binnen stapte.
De “huiskamer” was een wanordelijke achterkamer. Oude banken (van de kringloopwinkel of afdankertjes van de ouders van studenten die al lang niet meer in het huis woonden) stonden langs de muren. Schemerlampen die hun beste tijd in de jaren zeventig hadden gehad zorgden voor het gedempte licht. Er brandden wat waxinelichtjes op een bijzettafeltje. De sfeer was in het begin wat ongemakkelijk. Michiel was zich er pijnlijk van bewust dat hij ‘gekeurd’ werd. Nieuwsgierig staarden acht paar ogen hem aan: jongens en meiden, allemaal een paar jaar ouder dan hij.
Hij maakte er geen geheim van dat hij ging studeren voor geregistreerd magiër, en daar vroegen ze meteen van alles over. Hij moest uitleggen hoe het systeem van geregistreerde magiërs werkte, dat hij niet zomaar even de afwas met magie kon laten doen en over de restricties die magiërs werden opgelegd.
Het was altijd maar afwachten wat mensen die hij ontmoette van zijn gave vonden. Sommigen voelden zich onzeker tegenover magiërs, omdat ze niet wisten wat ze konden verwachten. Uit die onzekerheid kwam soms vijandigheid voort, en Michiel had al op jonge leeftijd geleerd om niet te koop te lopen met het feit dat hij dingen kon laten gebeuren door ze maar hard genoeg te willen.
Maar hier pakte het goed uit. De volgende dag was hij gebeld met het bericht dat hij uitgekozen was om in het studentenhuis te komen wonen. Hij vroeg zich af of hij het wellicht ook zonder magie gehaald zou hebben, het voelde toch een beetje als valsspelen. Het was echter erg lastig om een kamer te vinden, en zoals zijn vader altijd zei: “In liefde en oorlog…”
Een paar dagen later kwam hij met zijn ouders en een aanhangwagen vol meubels terug. Zijn vader hielp hem bij het inrichten van de kamer. Met zijn tweeën hadden ze dat in een uurtje geregeld. Na een half uur hadden alle bewoners zich in de deuropening verzameld. Met open mond keken zijn nieuwe huisgenoten hoe hij, met de kracht van zijn gedachten en verlangens, de kamer herbouwde tot zijn eigen paleisje. Zijn vader was duidelijk trots op hem geweest, wat Michiel een beetje in verlegenheid bracht. Hij wilde juist volwassen en onafhankelijk overkomen, niet als een kind dat de goedkeuring van zijn ouders nodig heeft.

En nu stond hij voor het station, een weekendtas vol schone kleren naast hem op de grond. Zijn kamer was op loopafstand van het station. Hij zag het wel zitten om nog even zijn benen te strekken en door de zomerse straten van Nijmegen te wandelen. Er hing een soort lome sfeer over de stad. Nu was het nog vakantie en had iedereen alle tijd, maar binnenkort zou dat alles weer over zijn. Het leek wel alsof iedereen het er die laatste twee dagen extra van nam.

De Meester zelf deed open. Hij droeg een ribfluwelen broek, een streepjes-overhemd en een bordeaux-rode trui. Toen hij Michiel zag staan, brak zijn ernstige gelaat in een glimlach. De rimpeltjes rond zijn ogen werden iets dieper en de twinkeling in de ogen van Meester Schouten verried dat hij vaak lachte.
‘Michiel, daar ben je! Hoe is het? Welkom, kom binnen!’ De Meester deed een stap opzij en nodigde hem uit om de vestibule binnen te stappen. Zonder op Michiel’s antwoord te wachten draaide hij zich om en liep de gang in. ‘Kom, dan beginnen we meteen!’
Michiel deed maar wat hem gevraagd werd. Als gezel van de Meester moest hij in eerste instantie gewoon doen wat hem opgedragen werd. Omdat het de eerste dag van zijn opleiding was, wilde hij meteen een goede indruk maken. Hij sloot de deur achter zich en volgde de Meester door de nauwe gang. De zwart-witte tegelvloer van de vestibule liep door in de gang. De werkkamer was achter de tweede deur aan de rechterkant.

Many thanks to klik who did a proof-read.
Subscribe

  • Gundam

    My love for the mecha anime genre is well-documented on this blog and elsewhere. And of course, Gundam is the granddaddy of the genre, such a huge…

  • Kakiage

    I’ve been on a manga-reading spree these days. It all started out with Dungeon Meshi, which merges my interest in RPGs and dungeon delving…

  • Anime movie introduction

    Two weeks back, a colleague wore a shirt with a text that also included ‘NEO-TOKYO’. I asked him if this was a reference to Akira, and…

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 8 comments