Hein (fub) wrote,
Hein
fub

  • Mood:

Writing Course

In the past lesson, we did an exercise with portraying the order of events. We were given eight sections:

A: A king and queen live happily together for 12.5 years;
B: On monday, the queen dies;
C: On tuesday, the king is overcome with sadness;
D: On wednesday, the queen is burried;
E: On thursday, the king doesn't feel well at all;
F: On friday, the king is admitted to the hospital;
G: On saturday, the king feels (against all odds) much better;
H: On sunday, the king dies unexpectedly.

Luc and me had to cooperate on a 'in medias res' story, with the order DABCEFGH. We had lots of fun writing it. Well, Luc wrote it (you will notice more adjectives and sentences consisting of only a noun phrase), but I acted as 'creative consultant': providing the storyline and filling in the details. When it was time to read it aloud, I couldn't keep a straight face, because the prose is so... 'elevated' while the events are pretty down-to-earth.

Tussen twee rijen mariniers in groot ceremonieel tenue door, werd de kist met de majesteitelijke overblijfselen naar de tombe gedragen. Vijfentwintig saluutschoten klonken over de stad. Voor elk van de jaren dat Esmeralda en Ludwig samen waren geweest, twee schoten.
Twaalf en half jaar had het gelukkigste koningshuwelijk ooit ter wereld geduurd. Troonopvolgers waren er niet gekomen. Al die jaren hadden zij zich volledig aan hun ceremoniële en staatsrechtelijke taken kunnen wijden.
Als eerste openbare taak in de nieuwe week had Esmeralda de nieuwe nationale bibliotheek zullen openen. Van een internationale allure, een topontwerp in hout en glas, hemelreikend. Ze was gracieus uit de daimler gestapt, had de erewacht gegroet, de pers, die haar gênant in het gezicht flitste minzaam toegeknikt en was naar het ontvangstcomité gelopen. Met een minzame knik nam ze de gouden schaar over, die de burgemeester haar op het roodfluwelen kussen had aangereikt. Ze strekte haar arm, opende de schaar, knipte het lint door en wankelde. De opgewonden menigte verstilde toen zij ineen zeeg.

Naast haar doodsbed zat hij, al de hele nacht. De ministers hadden hem geheel van zijn werk vrijgesteld. Hij waakte naast haar. Dinsdag, deze dinsdag, droeve dinsdag.
Een afscheidsdinsdag.
Daags na de bijzetting had Ludwig, in verdriet verstild, de corgi's uitgelaten in het park. Hij herinnerde zich Esmeralda's sprankelende vreugde toen ze Pim, Pam en Pet bij de fokker hadden opgehaald. De beesten leken zijn verdriet te delen en hadden nauwelijks enige correctie nodig gehad. Op de terugweg naar de kennel had een beklemming op de borst Ludwig bevangen. Snakkend naar adem had hij zich aan een boom vast gehouden.
Op vrijdag liet de Rijksvoorlichtingsdienst weten, dat zijne Majesteit Ludwig met de cardiolance naar het Academisch Medisch centrum was vervoerd. Zij toestand was volgens de specialisten stabiel.
Bergen post, bossen bloemen, knuffelbeesten en kindertekeningen, wat was Ludwig blij geweest met deze hartverwarmende, liefdevolle belangstelling van zijn onderdanen. Hoe verheugd was hij ook geweest toen de cardioloog hem de uitslag van de MRE-scan meedeelde: geen reden tot zorgen.
En toen, die zondagmorgen. de verpleegster was de gordijnen open komen doen. Ze had zich omgedraaid en de majesteitelijke verwrongenheid met afgrijzen aanschouwd.
Koning zonder leven.
Vorstenloos volk.

The discussion during the writing was pretty funny: "OK, so what is the queen's name?" "Esmeralda, of course" "OK... And the king?" "Ludwig!" "OK, so Ludwig is walking the dogs..." "Corgi's!" "Hmmm?" "They must be corgi's! Kings and queens have corgi's, not just any old breed of dog." "OK, so he was walking the corgi's... What were their names?" "Pim, Pam and Pet!" "OK..."
I think we made a good team, but our styles are too different to allow for really cooperative writing.

During the homework session, it turned out that people didn't really pay much attention to the whole Mythos 'sauce' that I had carefully applied to my story. It was said that it was just like a 'krimi', because of the detectives. No demon-summoning high priest would ride around in a Rolls, and while Lord Peter's insanity did come across, he was dismissed as an ordinary thug.
I have learned not to argue with my readers: if they don't find the 'message' or 'clou' of the piece, then obviously I haven't described it clearly enough. I don't think a mere thug would succeed in summoning a Dark Young, but there you go -- perhaps the Mythos stuff caused a 'cognitive disconnect', so that the reviewer didn't really pick up on that aspect of the story.

Perhaps I have overdone it, which would suck, because that means I have to choose more mundane subjects.
Subscribe

  • Update

    Wow, what with one thing and another, I haven’t posted on here in a month! Time to give a short update on what’s been happening.…

  • Final RPG-a-Day: Thank

    The last prompt for RPG-a-Day this year is ‘Thank’. If you have read every entry of this year’s RPG-a-Day, then I certainly…

  • Next-to-last RPG-a-Day: Mention

    Today’s prompt is ‘Mention’. I guess this is where I mention people I look up to, or websites I frequent? Ok, here’s…

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 1 comment