Hein (fub) wrote,
Hein
fub

  • Mood:

Writing course: homework

Our homework for tomorrow was to describe someone undertaking an action. We had to describe how they look, and by the way they do things, we need to be able to get to know a specific character trait of the character.

De jongen ploft tegenover me op de bank en kijkt door het raampje naar het perron buiten. Ik schat dat hij een jaar of zestien is. Spijkerjack, zwart T-shirt, zwarte spijkerbroek. Het draadje van een koptelefoon verdwijnt onder zijn verwarde, halflange bruine haar, ter hoogte van zijn oren. Het andere eind van de draad verdwijnt in de binnenzak van zijn jack. Hij gaat lekker languit zitten: benen gestrekt, achterover gezakt. Elleboog op het tafeltje, zijn hoofd ondersteunend met zijn hand.
De trein vertrekt en hij blijft nog een tijdje naar buiten staren. Na een paar minuten gaat hij recht overeind zitten en zoekt in zijn zakken. Uit de rechterzak van zijn jack diept hij een papiertje op, het zou een kassabonnetje kunnen zijn. Hij legt het gekreukte bonnetje op het tafeltje en strijkt het met de palm van zijn hand glad. Hij vouwt één eind van het bonnetje om en maakt een scherpe vouw met de lange nagel van zijn duim. Daarna scheurt hij langzaam, over de vouw, een vierkantje van het bonnetje af.
De rest van het bonnetje verdwijnt in de prullenbak, maar het vierkantje blijft op het tafelblad liggen. De jongen buigt zich wat voorover, en draait het papiertje wat rond, alsof hij het keurt. Dan vouwt hij het horizontaal door het midden en vouwt het papiertje weer open. Vervolgens herhaalt hij de procedure vertikaal en ten slotte diagonaal. Zijn vingers zijn lang en soepel en de nagels van zijn rechterhand (hij is rechts, want daar maakt hij de vouwen mee) zijn langer dan de nagels aan zijn linkerhand.
Hij vouwt verder, zijn ogen ietsjes dichtgeknepen, steeds verder voorover gebogen. Langzaam transformeert het stukje papier: het krijgt structuur, diepte, wordt drie-dimensionaal. Na vijf minuten is de kraanvogel klaar. De jongen zet het figuurtje rechtop op het tafeltje. Daarna kijkt hij op en ziet hij dat ik hem over de rand van mijn boek aankijk. Hij lacht een beetje schaapachtig naar me, alsof hij zich wil verontschuldigen voor zijn vouwkunst. Ik glimlach hem toe, als om hem gerust te stellen.
Dan keert hij zich weer naar het raam en lees ik verder in mijn boek.

I'm curious whether I described the influence the character trait has on his behaviour sufficiently. Should I have been less subtle?
Subscribe

  • Full HD on the MACH F

    The MACH F has been quietly churning away on our anime mountain without any problem. The resolution of the PC is set to the native resolution of the…

  • Getting it all to work

    So, wednesday I booted back into Windows to modify my MediaCenter software. The MACH F can be used with only the remote control, but the housing for…

  • A penny saved is a penny earned

    Through a bit of hassle, we 'saved' EUR 150 today. Today, the new television would be delivered. Last saturday we bought it in a brick-and-mortar…

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 4 comments