Hein (fub) wrote,
Hein
fub

  • Mood:
  • Music:

Writing course

In last week's lesson, we were shown the difference between 'tell' and 'show'. My texts were taken as an example: I had written that the Japanese wore 'conservative clothes'. By doing that, I told the reader what he was supposed to think, instead of describing the clothes and let the reader draw his own conclusions. With emotions, this is a bit harder to do, so that's what our first (and only) exercise was about.

Oefening: Beschrijf iemand die langzaam kwaad wordt
Haar neusvleugels gingen wijd staan en ze kneep haar ogen een beetje toe. "Wacht eens..." begon ze, maar men negeerde haar volkomen.
Ze kreeg blosjes op haar wangen en een vurige blik in haar open. Met een ruk stond ze op, haar stoel viel achter haar op de grond. Ze plantte haar voeten stevig op de grond en herhaalde op luide toon haar vraag.

We also discussed how the subjective perception of a character influenced the way the landscape is described. We read a short fragment by Anna Blaman to illustrate that, and the homework for this week is to use those techniques.

Next, the teacher read out aloud a few of the homework submissions of the students. It was really interesting to hear someone read out aloud something someone has written: you get a feel for what sentences work and which don't.

Huiswerk: Beschrijf een landschap door de ogen van iemand wiens liefste wens zojuist is vervuld
Snel loop ik het presidentiële paleis uit, het park-achtige terrein op. Het grasveld loopt langzaam af naar het westen, naar de stad. Achter de berg komt de zon op, en zij kleurt de bepleisterde muren van de buitenwijken rood. Daar wonen de getrouwen, die deze nacht zo lang hebben voorbereid. Daar woont het volk, die haar vrijheid heeft herwonnen met haar rode bloed. De kleine huizen van de burgers tonen met hun rode muren hun solidariteit met de gevallenen.
De wijk waar de trawanten van de president wonen, en het paleis zelf, zijn nog in de pikzwarte schaduw van de nacht gehuld. Zwart was ook het uniform van de gehate presidentiële garde. Zij hebben hun best gedaan om het onvermijdelijke tegen te houden, maar hun duisternis is deze nacht uitgewist. Hier en daar liggen hun verkreukelde lichamen op het gras, naast de lichamen van talloze kameraden. Ondanks het verschil in kleding komt toch uit beide soorten mens dezelfde kleur bloed druipen: rood. Van binnen is iedereen een revolutionair.
Naar het noorden is de snelweg naar het vliegveld. Als een grijs lint slingert het zich door de heuvels, van de stad af. Op dit moment balanceert de weg net op de scheidslijn tussen zon en schaduw. Vanaf het vliegveld komen vierkante, zwarte schaduwen de weg af rijden. Het zijn de tanks van de militairen, die denken dat ze ons nog tegen kunnen houden. Maar de zon zal verder rijzen en de rode gloed van deze nieuwe dageraad zal zich ook over de zwarte tanks, de zwarte huizen van de generaals en zelfs over het zwarte paleis verspreiden.
Sommigen houden zich nog vast aan de duisternis, en weten nog niet dat ons volk eindelijk vrij is. Ik moet naar die mensen toe, en het ze vertellen.
Subscribe

  • Sinterklaas & rhymes

    On a whim, I had bought chocolate capitals for the two colleagues who are in my project, plus for the key people at the client. I wrote Sinterklaas…

  • BlinkenLEDs -- the final frontier

    This evening, I produced the final version of the firmware for the single-matrix BlinkenLEDs circuit. This one has it all. If you recall, I have two…

  • Another day, another blinkenLEDs mode

    So I had this idea yesterday... if I make a large display with multiple LED matrices on top of eachother, wouldn't it be cool to have a…

  • Post a new comment

    Error

    Anonymous comments are disabled in this journal

    default userpic

    Your reply will be screened

    Your IP address will be recorded 

  • 2 comments